Torahrollen

Torahrollen worden nog steeds op precies dezelfde manier gemaakt als altijd: met de hand geschreven in het Hebreeuws door een sofer (schrijver), met een ganzenveer en speciale inkt, op perkament (dierenhuid). De meeste Asjkenazische schrijvers gebruiken een ganzenveer als pen, terwijl de meeste Sefardische schrijvers een meer traditionele pen van riet gebruiken. Dit is een langdurig en delicaat proces dat minstens een jaar duurt om een volledige rol te maken. Het wordt als respectloos beschouwd om de naam van God uit te wissen. Als een schrijver een fout maakt bij bepaalde woorden, moet hij dat hele gedeelte opnieuw beginnen!

Er is geen interpunctie en er zijn geen klinkertekens (kleine markeringen die normaal rond Hebreeuwse letters staan) in een Torahrol, dus mensen die uit een rol willen lezen, moeten dat leren en oefenen.

In de meeste synagogen vind je gedrukte kopieën van de Torah in boekformaat (meestal met zowel interpunctie als vertaling), genaamd een chumasj, zodat mensen gemakkelijk kunnen meelezen.

Torahrollen worden bewaard in een speciale kast aan de voorkant van de synagoge, genaamd de Aron Hakodesj (heilige ark). In sommige landen hebben Torahrollen zachte, stoffen hoezen, terwijl ze in andere landen in harde, ronde dozen zitten.

Ze zijn versierd met prachtige hoezen en soms met zilveren en gouden versieringen, waaronder een jad (hand), die wordt gebruikt als aanwijsstok om de tekst te volgen. Men raakt de tekst niet met de vingers aan – niet alleen om de Torahrol schoon te houden, maar ook als teken van respect.

Joodse gemeenschappen lezen elke week (en op sommige feestdagen) een hoofdstuk van de Torah in de synagoge, zodat de hele Torah elk jaar wordt gelezen. (In sommige progressieve gemeenschappen duurt deze cyclus drie jaar.)

Het beëindigen van de lezing van de hele Torah wordt gevierd met een feest genaamd Simchat Torah (Vreugde van de Torah) in de herfst. Een deel van de ceremonie is het terugrollen van de hele Torahrol naar het begin om opnieuw gelezen te worden.