Spaanse & Portugese Joden

De eerste Joden die zich in Nederland vestigden, waren voornamelijk Sefardische Joden die in de tweede helft van de 16e eeuw uit Spanje en Portugal vluchtte vanwege de vervolgingen van de inquisitie. Ze vonden een toevluchtsoord in de relatief tolerante Nederlandse Republiek, waar godsdienstvrijheid werd gewaarborgd. In Amsterdam werd rond 1602 de eerste Joodse gemeenschap voor deze Sefardische gemeenschap opgericht. Zij maakten echter geen gebruik van een permanente synagoge, maar een tijdelijke plaats waar de Joden samenkwamen voor gebed en religieuze activiteiten.

De officiële en permanente Portugese Synagoge in Amsterdam, die de Joodse gemeenschap in de stad zou gaan symboliseren, werd pas in 1675 ingewijd. Deze synagoge, gebouwd door Sefardische Joden, was een van de grootste en mooiste synagoges van die tijd. Tegelijkertijd vestigden ook Asjkenazische Joden, afkomstig uit Oost-Europa, zich in Nederland, vooral in Amsterdam. De Joodse gemeenschap in Nederland groeide uit tot een welvarende en invloedrijke groep, die een belangrijke bijdrage leverde aan de handel, cultuur en economie van de Gouden Eeuw.